Co naprawdę dyrektywa daje pracownikom
Dyrektywa (UE) 2023/970 nie pozwoli pracownikowi na przeglądanie zweryfikowanego imiennie pasku wypłaty kolegi. Jej artykuł 7 daje mu prawo do zapytania o swój własny poziom wynagrodzenia oraz o średnie poziomy wynagrodzeń, podzielone według płci, dla kategorii pracowników wykonujących tę samą pracę lub pracę o takiej samej wartości jak jego.
Są to zatem dane zbiorcze, zagregowane według kategorii stanowisk i płci. Pracodawca musi odpowiedzieć w rozsądnym terminie, najpóźniej dwa miesiące po złożeniu żądania (art. 7, § 4). W praktyce te żądania coraz częściej przechodzą przez portal lub dedykowany formularz.
Należy zwrócić uwagę na dwa niuanse. Po pierwsze, dyrektywa zabrania pracodawcy powstrzymywania pracownika przed ujawnianiem własnego wynagrodzenia (art. 7, § 5): klauzule poufności dotyczące wynagrodzeń tracą swoje znaczenie. Po drugie, niektórzy dostawcy oferują bardziej szczegółowe raporty indywidualne, ale jest to funkcja marginalna na rynku, a nie wymaganie prawne.
Obowiązki ciążące na pracodawcy
Przejrzystość wymagana przez tekst to przejrzystość struktury (siatki, średnie, różnice), a nie indywidualnego pasku wypłaty. Wyraża się to w kilku konkretnych obowiązkach:
- Przed zatrudnieniem (art. 5): kandydat musi znać początkowe wynagrodzenie lub przedział stanowiska, czy to w ofercie, czy przed rozmową kwalifikacyjną. Pracodawca nie może już pytać o wcześniejsze wynagrodzenia.
- W trakcie zatrudnienia (art. 7): każdy pracownik może zażądać średnich poziomów wynagrodzenia według płci, dla swojej kategorii pracy o takiej samej wartości.
- Raportowanie (art. 9): przedsiębiorstwa zatrudniające co najmniej 100 pracowników publikują swój wskaźnik różnic wynagrodzeń kobiet i mężczyzn. Państwa członkowskie mogą obniżyć ten próg.
- Wspólna ocena (art. 10): gdy różnica co najmniej 5% w kategorii pracowników nie jest usprawiedliwiona obiektywnymi i niedyskryminującymi płci kryteriami lub nie jest skorygowana w ciągu sześciu miesięcy, pracodawca musi przeprowadzić ocenę z przedstawicielami pracowników.
- Zamówienia publiczne (art. 24): państwa mogą wyciągać konsekwencje z niedopełnienia wymagań przy udzielaniu zamówień publicznych. Polska i Włochy przewidują możliwość wykluczenia.
Raportowanie odbywa się według stopniowego harmonogramu określonego przez dyrektywę: od 7 czerwca 2027 dla przedsiębiorstw zatrudniających co najmniej 150 pracowników (corocznie od 250 pracowników, co trzy lata między 150 a 249), a następnie od 7 czerwca 2031 dla przedsiębiorstw zatrudniających od 100 do 149 pracowników.
Sześć krajów, sześć harmonogramów
Termin transpozycji został wyznaczony na 7 czerwca 2026 (art. 34). Spośród sześciu krajów, w których Fiabilis Consulting Group wspiera swoich klientów, tylko jeden go dotrzymał.
Włochy: transpozycja dokonana
Dekret legislacyjny D.Lgs. 96/2026 obowiązuje od 7 czerwca 2026. Pierwsze raportowanie spodziewane jest od 7 czerwca 2027 dla przedsiębiorstw zatrudniających co najmniej 150 pracowników.
Polska: częściowa transpozycja
Część dotycząca rekrutacji jest już w mocy. Główna ustawa (projekt UC127) nie została przyjęta: jej przyjęcie przewidziane jest na czwarty kwartał 2026, z prawdopodobnym wejściem w życie na początku 2027.
Hiszpania: w projekcie
Real Decreto jest w konsultacjach. Hiszpania posiada już narodową podstawę obowiązującą od 2020-2021 i utrzymuje europejski harmonogram raportowania (2027, 2028, 2031).
Francja: w projekcie
Projekt ustawy został przedstawiony na Radzie Ministrów 10 września 2026. Jego przyjęcie jest prawdopodobne w 2027, z stopniowym wejściem w życie do 2028.
Belgia: opóźnienie
Dyrektywa nie została przetransponowana na poziomie federalnym. Prośba o odroczenie do Komisji Europejskiej została odrzucona w maju 2026, i nie ustalono terminu dla sektora prywatnego.
Niemcy: opóźnienie
Niemcy są w stanie naruszenia od 8 czerwca 2026 i nie zgłosiły żadnego środka transpozycji do końca sierpnia 2026. Oczekuje się ustawy po przerwie parlamentu, z planowanym wejściem w życie 1 stycznia 2027.
Co to oznacza dla grup wielokrajowych
Dla przedsiębiorstwa obecnego w kilku z tych krajów różnice w harmonogramach nie zmieniają istoty sprawy. Diagnoza i dostosowanie mogą zacząć się od teraz wszędzie, podczas gdy obowiązki raportowania zaczną obowiązywać głównie w 2027.
Przygotowawcze zadania są takie same w każdym kraju:
- Mapowanie stanowisk i określanie kategorii pracy o tej samej wartości, na podstawie obiektywnych i niedyskryminujących ze względu na płeć kryteriów (art. 4).
- Pomiar różnic w wynagrodzeniach według kategorii oraz identyfikacja tych, które przekraczają 5%.
- Dokumentowanie obiektywnych uzasadnień stwierdzonych różnic lub podjęcie działań korygujących.
- Organizacja obiegu odpowiedzi na zapytania pracowników oraz przegląd ofert pracy.
Niewyjaśnione różnice stanowią rzeczywisty punkt uwagi: dyrektywa nie upublicznia indywidualnych wynagrodzeń, ale ujawnia różnice zbiorowe wobec pracowników, ich przedstawicieli oraz, w razie potrzeby, sądu.
[DO UZUPEŁNIENIA: potwierdzenie odpowiedniego modułu oraz opis jego konkretnego działania w diagnozie różnic, obsłudze zapytań i raportowaniu.]
Odkryj moduł →Na jakim etapie jest Państwa przedsiębiorstwo w krajach, w których działa?
Nasze zespoły łączą doradztwo w zakresie prawa pracy i wynagrodzeń z narzędziem cyfrowym, aby przygotować Państwa do zgodności z przepisami.
- Przejrzystość wynagrodzeń
- Dyrektywa 2023/970
- Równość wynagrodzeń
- Raportowanie
- Transpozycja
